هادی پاکزاد
هادی پاکزاد (۱۹۸۲–۲۰۱۶)، «ه-پ»، از هنرمندانی بود که از سال‌های نوجوانی داستان‌نویسی و آهنگسازی موسیقی راک را آغاز کرد. او در دسامبر ۱۹۸۲ در مشهد به دنیا آمد. روز جمعه ۲۷ مه ۲۰۱۶ با اندوهی عمیق باخبر شدیم که ه-پ خودکشی کرده است، و هیچ خبری درباره‌ی علت مرگ او و انگیزه‌اش از ترک زندگی منتشر نشد.
او فارغ از شعر کلاسیک و نوشته‌های فلسفی به موسیقی پرداخت. بیشتر شعرهایش تصویری‌اند و شکل نمایش‌هایی کوتاه و مبهم را دارند.
او نخستین آلبوم استودیویی خود را در سال ۲۰۰۲ ضبط کرد و از آن پس هفت آلبوم مفهومی و یک آلبوم رسمیِ گزیده با نام «تاریکی» منتشر کرد؛ آلبوم‌هایی که همه‌ی ایده‌های موسیقایی و ترانه‌ها، مضمون‌های کلی و داستان‌هایشان از خود او بود.
یکی از ویژگی‌های شاخص او بخشندگی‌اش بود. درآمد حاصل از فعالیت‌های هنری‌اش به مؤسسه‌های خیریه اهدا می‌شد.
دلیلی که او برای دوری از حضور در بازار رسمی و قانونی موسیقی می‌آورد، مسئله‌ی انتخاب بود.
او می‌گفت: «در فضای زیرزمینی این امکان را دارم که مخاطبانم را انتخاب کنم، در حالی که در فضای قانونی و رسمی فقط امکان انتخاب‌شدن را دارم.»
به روایت خود هادی
پیام هادی پاکزاد در کانال تلگرامش، ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۵:
سلام دوستان گرامی، من هادی پاکزاد که همیشه به من لطف داشتید؛ در ۱۴ سال گذشته ۸ آلبوم و حدود ۸۰ ترک دادم که هر یک در عصر خودش حرف‌هایی برای گفتن داشته؛ و زحمت بسیار زیاد ولی کم‌سروصدایی برایش کشیده شده. و طرفدارانی دارم که دائم گوشه و کنار برایم می‌نویسند «پس آلبوم جدید کو؟» که به‌تان قول می‌دهم، و با دل شکسته قول می‌دهم، بعضی از همین دوستان خوبم خیلی از کارها را حتی نشنیده‌اند. به‌جز اینکه خود من هم سیاست تبلیغاتی فعالی نداشتم، این آسیب مربوط به فرهنگ «آلبومی گوش دادن موسیقی» به‌جای «فله‌ای شنیدن آن» است. این روزها خوشبختانه تلگرام را داریم و خیلی ساده می‌توانیم آهنگ‌ها را دریافت، گوش و یا به کسی پیشنهاد کنیم. امشب در کانال تلگرام من حدود ۳۵ آهنگ برگزیده‌ی آثارم در این ۱۴ سال گذاشته شدند، که من هم مثل هر هنرمند دیگری امیدوارم شنیده شوند. البته دست‌کم یک بار، به‌طور مستقل، تحت عنوان آثار هادی پاکزاد آلبوم جدید هم در راه است؛ بتوانم با مجوز، نشد؛ بی‌مجوز :)
ارادتمند، هادی پاکزاد
درباره‌ی مجوز آلبوم «تاریکی» (منتشرشده در کانال تلگرام، ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶):
اواخر پاییز ۹۳ که با آمدن دولت آقای روحانی کمی فضای فرهنگی پذیراتر شده بود، در یک استودیو مشغول ضبط یکی از همان کارهای زیرامیدی، با برنامه‌گذاری به نام رضا کریمی‌تبار آشنا شدم و ایشان قول مساعدی برای دریافت مجوز آلبوم و اجرای زنده برای کارهای من داد. من فقط یک شرط داشتم و آن اینکه چیزی در اشعار و بافت موزیک تغییر نکند، و رضا که از در بیرون می‌رفت، مطمئن بودم که با گفتن این شرط، توافق نانوشته‌ای مبنی بر اینکه دیگر همدیگر را نبینیم امضا کردیم! با این حال بعد از چند ماه یک روز به من زنگ زد و گفت مجوز شعرها را گرفته؛ و خب، خبر خوب از جنس هنری… حال خوبی بود.
کتاب
هادی پاکزاد داستان «اهالیِ نُه» را در سال ۱۳۸۹ نوشت. این کتاب پس از درگذشت او، در بهار ۱۳۹۶ منتشر شد و نسخه‌ی کامل آن در کتابخانه‌ی همین سایت در دسترس است.
مطبوعات و گفتگوها
کمال یا زوال، فصاحت تا معلولیت
سوگنامه موسیقی بازها در جهان بدون پاکزاد
گفتگوی با هادی پاکزاد به بهانه آلبوم تاریکی
خودآزاری که به دقت اشتباه می‌کند