اتفاق خوب — تاریکی

از آلبوم «تاریکی» هادی پاکزاد (۱۳۹۴)، قطعه‌ی ۱۰.

متن ترانه

وقتی فرسنگ‌ها دور از من احساس دلتنگی کنی
قلب من روزهاست سرد شده از این عشق تقارنی
وقتی ساعت‌ها بعد از این روزهای تنهایی داری
ذهن من دست کشیده از توهم‌های تکراری
وقتی تمام سلول‌هات یک آغوش امن می‌خوان
وقتی همه خاطره‌های لعنتیت به حرف می‌آن
ترکم که می‌کردی نور فانوس‌های دریا مردن
موریانه‌های خیال قایق نجات رو خوردن
فرشته‌های دریایی من رو به موج‌ها سپردن
امواج سهمگین وحشت من رو تا مرز مرگ بردن
وقتی تمام حسرت‌ها به مرگ اضافه ات می‌کنن
وقتی همه غم‌های فلسفی کلافه ات می‌کنن
غم‌ها که هر چقدر می‌خندی احاطه ات می‌کنن
نفس‌ها به بوی جسد به تدریج عادت می‌کنن
وقتی می‌خوای با دیوارها حرف بزنی و ممکن نیست
وقتی تو مجرای نفس چیزی جز بغض مزمن نیست
وقتی اطرافت همه چیز اون قدر خوب که سیر شدی
می‌بینی تو انتظار اتفاق خوب پیر شدی
وقتی وجودت خالی و از درون درد می‌کشی
چشم‌های پر اشکت رو به شیشه‌های سرد می‌کشی
وقتی همه جونت رو از نیاز به بوسه می‌دری
برای بوسیده شدن پناه به عکس‌ها می‌بری
وقتی من نیستم که روحت زیر پوستم گرم بمونه

ویدیو از کانال یوتیوب «محفل شعر».