آزمایشگاه
هادی پاکزاد · · 3 دقیقه مطالعه
آزمایشگاه جایی است که خالق (خدا) ندارد؛ رئیس دارد.
رئیس کسی است که از تاسیس آزمایشگاه انتفاع دارد.
موش‌ها در آزمایشگاه کِشت می‌شوند.
رئیس در پِیِ دانستن اسراری در مورد موش‌هاست.
رئیس به موش‌ها رسیدگی می‌کند و شرایط زندگی آن‌ها را فراهم می‌کند.
رئیس نیز به موش‌ها نیاز متقابل دارد.
رئیس می‌خواهد بداند چه کسری از موش‌ها در برابر ویروسی که در آن‌ها ایجاد شده مقاومت می‌کنند.
نگاهِ رئیس به موش‌ها نگاه آماری و ابزاری است.
در آزمایشگاه موش‌ها اسم یکدیگر را می‌دانند، رئیس تعداد آن‌ها را.
بعضی موش‌ها فکر می‌کنند هسته‌ی دنیای اطراف خود هستند، و هدفی فردی از تولد آن‌ها وجود دارد.
این دسته فکر می‌کنند رئیس لطف ویژه‌ای به آن‌ها دارد و رسالت خاصی برایشان در نظر گرفته؛ احساس مسولیت خاصی نسبت به دیگر موش‌ها دارند و ترجیح می‌دهند به رئیس اعتماد کامل داشته باشند و دیگران را نیز ترغیب می‌کنند.
رئیس از این مطلب آگاهی ندارد و حتی موش‌ها را ندیده.
او تنها گزارشات دکتر در مورد واکنش موش‌ها به ویروس را می‌خواند.
برخی موش‌ها از امنیتی که رئیس برای آن‌ها فراهم کرده بهره می‌گیرند و زندگی مطلوبی برای خود دارند.
بعضی از موش‌ها به طور اتفاقی یا به واسطه‌ی کنجکاوی حدسیاتی در مورد انگیزه‌ی رئیس دارند که همین موجب شده اعتماد خود به آزمایشگاه را از دست بدهند و البته انگیزه‌ی ایجاد اختلال در آزمایشات نیز واکنش آن‌ها به این آگاهی است.
این عده در اقلیت هستند و حتی از خطای در نظر گرفته شده برای آزمایش کمترند.
با پیشرفت ویروس در کالبد موش‌ها مریضی‌ها و مرگ و میر در آزمایشگاه آغاز می‌شود.
دسته‌ی اول بلافاصله احساس نیاز به امنیتی از جنسی که به آن اعتقاد دارند می‌کنند و شروع به تولید مفاهیم انتزاعیِ امیدوارکننده از همان جنس ارتباط (انتزاعی) می‌نمایند.
دسته‌ی دوم خود به ۳ دسته تقسیم می‌شوند، گروهی به دسته‌ی اول می‌پیوندند؛ گروهی به دسته‌ی سوم و گروهی نیز دسته‌ی جدیدی تولید می‌کنند که در صدد تغییر و مبارزه با غذای آلوده و نظام آزمایشگاه هستند.
دسته‌ی سوم فرصتی برای ایجاد اختلال می‌یابند و رهبری دسته‌ی جدید را به عهده می‌گیرند.
حالا تعداد موش‌های تنش طلب از تعداد همنوعانِ امنیت طلبشان کمتر نیست؛ آن‌ها کمتر تغذیه می‌کنند تا سالم‌تر بمانند؛ دکتر متوجه مقاومت غیر عادی موش‌ها مقابل ویروس می‌شود؛ نتیجه به رئیس گزارش می‌شود.
پس از مدتی موش‌های دسته‌ی اول به خاطر تغذیه‌ی مسموم، از بین می‌روند و عده‌ای از موش‌های دسته‌ی جدید باقی می‌مانند.
دکتر گزارش نهایی را آماده می‌کند:
موضوع آزمایش: میزان واکنش اجتماعی موثرِ موش‌ها به عاملِ کشنده
نتیجه: ۳٪
رئیس دستور مقتضی جهت انهدام آزمایشگاه را صادر کرد.
دیدگاه‌ها
دیدگاه بگذارید